3SUTUN Hümanizme açılan küçük bir pencere
                 BAŞ SAYFA  YAZILAR  MAVİPENCERE   GÖZLEMEVİ   ARKABAHÇE   IŞIKLIYOL
                            Alıntılık  Belgelik   Yarenlik   Okumalık ‎   Bakmalık   Gezinmelik
.

HOMO SUM,
NIHIL A ME ALIENUM PUTO (Ben insanım, insanî olan hiçbir   şey ilgimin dışında kalmaz)
                  Terence

.

ANA BÖLÜMLER


KONFERANSLAR

İnsan,                          
insanlık          
           ve her şey      
                    hakkında
•••
Erdemli, Hümanist Aydınlar


MAVİ PENCERE

Dünyaya               
Olaylara     
  İnsanlara
•••
Necdet Ersoy

GÖZLEM EVİ

Baktığını görmek!      
Bakmadan da
                  görmek!
•••
          Nihat Al     


ARKA BAHÇE

Resmî görevler dışında          
Meraklarımın peşinde
•••
Necdet Kesmez

IŞIKLI YOL

Aydınlığa              
Mutluluğa      Özgürlüğe
•••
Engin Bellisan

.

YARARLAR

ALINTILIK Gündem olmuş Söylevler, Bildiriler, Yazılar v.b.

BELGELİK 3sutun'da yer alan konularla ilgili kayıtlar, belgeler

YARENLİK İnsan, yaşam, toplum ve her şey hakkında

OKUMALIK Eski ve Yeni Şairlerden
Üçer Şiir

BAKMALIK 3sutun'un diğer bölümlerinde yer alan resimler

GEZİNMELİK Hümanist Kültür bağlamında ilginç, yararlı
Web siteleri
.

BİLİT

3Sütun HAKKINDA

SİZDEN BİZE
aydinlanma
Aydınlanma, insanın bizzat kendi oldurduğu vesayet durumundan kurtulmasıdır.
Vesayet ise insanın bir başkasının yönlendirmesi olmadan kendi zekâsını kullanma yetersizliği demektir.
Diğr taraftan, vesayet bir insanın zekâsı olmamasından değil de zekâsını bir başkasının yönlendirmesi olmadan kullanmak için gereken azim ve cesareti gösterememesinden kaynaklandığı takdirde sorumlu, insanın bizzat kendisidir.
Öyleyse Sapere aude! Cesur ol ve kendi aklını kullan.
İşte aydınlanmanın genel kuralı budur.

Immanuel Kant

Bu sözler Immanuel Kant'ın Aydınlanma Nedir başlıklı makalesinden alınmıştır. Bu makalenin Türkçe ve İngilizce metni için lütfen burayı tıklayınız "Aydınlanma" hakında başka bir makale için lütfen için de burayı tıklayınız

İnsan, iyiye, güzele ve doğruya tek başına erişemez. Zira bir başına kalmış bir insanın gücü yetersiz, bilgisi sınırlı, ömrü kısadır.
İyinin, güzelin ve doğrunun yolunda yapılacak sayısız işleri başarabilmek için; birbirini seven insanlar, bilgi ve deneyimlerini birleştirerek, kuşaktan kuşağa aktarırlarsa. geçmişi ve geleceği ile insanlığı bölünmez bir bütün haline getirirler.

MERİHLİYE SESLENİŞ : FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA

Merihli misin,
Vatanın hangi yıldız?
Vatan mı ne demek, vatan vatan,
Yaşadığımız şey.
İster misin anlatayım, vaktime inen dost,
işte dünyamız.

Bu zengin, bu fakir,
Bu orospu, bu hırsız.
Böylece yitirdik kendimizi;
Yirminci, belki de kırkıncı bulduk,
Siz hangi zamandasınız?

Gelme gelme üstüme
Neler saklar bilmezsin bu el, bu ağız;
Çirkin,
Hayırsız!

Savaşlarınız var mı sizin
Sizde de dağların ardı düz mü?
Okur musunuz, yazar mısınız?
Sever misiniz, ağlar misiniz?
Anası göçünce çocuğun,
Öksüz mü?

Sizde de atom parçalandı mı çağardan,
Doğumlar nasıl, ikiz mi, hayretlerde, üçüz mü?
Herkes herkes,
Bütün şarkılara rağmen,
Kendi sessizliğinde türküsüz mü?

Gelme gelme üstüme,
Yüzüm öylesine aldatan bir yüz mü?
Uçmuştu kanlı çarmıhından,
İsa’yı gördünüz mü?

Kötüyüm ama çok yalnızım çok,
Kara toprak babamı, kızımı alıp gider.
Sihirlerle, büyülerle aramışım ölümün sırrını,
Bir boşlukla ağrımışım
Sormuşum göklere peygamberlerce,
Gelmemiş sonumdan bir haber.

Atmosferler içinde hapsedilmişim,
Yaşamak sevinciyle uyutulmuyor keder.
Sizler ne yaptınız,
Tanrınız var mı, buldunuz mu ötesini varlığın,
De dursun alnımı yakan düşünceler

Gelme gelme üstüme,
Bir şifa vermeyecekse eğer.
Seninle bir daha büyür şüphem ve kovulmuşluğum,
Dehşetle kudururuz beraber.

Evet, bir yılda dört mevsimim var,
Yazım masmavidir, bembeyaz olur kışım.
Böbürlenirim, yalan söylerim hep,
Korkarım bazı.
Akşama kadar içim kan ağlar,
Heykelcesine durur dışım.

Şöyle bir rahatım da olmaz ekmek meselesinden,
Ömrün sonunadek bitmez tükenmez yanlışım.
Doğruluğum kavaklara benzer rüzgarlarda,
Şehirlerim genişledikçe, soluğum daralır,
Kuvvetler önünde yükselir devirlerce alkışım.

Gelme gelme üstüme,
Sevgiyle parlasa da bakışım;
Yer ve gök karanlık
Gelme gelme üstüme, acıkmışım.

Duraklatmak için üstüne geliniz.
Şiirin metni ve Dağlarca'nın diğer birkaç şiiri için burayı tıklayınız